Επιτέλους ρε!!! Κάποιος τα έγραψε!!!

Πρώτα κερδίζεις τη μάχη και μετά την πλειοψηφία
Κρίση εκπροσώπησης αλλά όχι αμφισβήτησης


Αναδημοσιεύει από το indymedia ο risinggalaxy στο sxoliastesxwrissynoraμήνυμα των εκλογών, είτε ως εντολή στην κυβέρνηση να συνεχίσει το έργο της, είτε ως καταδίκη του μνημονίου από το 60% του πληθυσμού, στην πραγματικότητα αυτό είναι γκρίζο, αντιφατικό και δείχνει περισσότερο μια κοινωνία να βρίσκεται σε σύγχυση, ένα μέρος της να πολώνεται προς τα άκρα, παρά να κινείται συντεταγμένα προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση.
Τα αποτελέσματα μπορεί να μην δικαίωσαν τις υψηλές προσδοκίες τμήματος της ελληνικής αριστεράς που θεώρησε ότι με “κατάλληλα” πρόσωπα ή με λεκτικούς βερμπαλισμούς μπορεί να εκφράσει “μαζικά” την αντιμνημονικακή διάθεση της κοινωνίας, ωστόσο δείχνουν με σαφή τρόπο ότι ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού που μέχρι προχθές στήριζε ενεργά, έχει πλέον άρει την εμπιστοσύνη του στο αστικό πολιτικό σύστημα.
Αυτό εκδηλώθηκε βασικά με τρεις τρόπους: Πρώτον με τον διπλασιασμό της αποχής (2,3 εκ) σε σχέση με πέρσι, που αγγίζει το 30% του πραγματικού εκλογικού σώματος (8,3 εκ.),δεύτερον με τον τριπλασιασμό των λευκών και άκυρων ψηφοδελτίων που ξεπέρασαν το μισό εκατομμύριο. Και τρίτον με την μετακίνηση 200 χιλ., σε σχέση με τις περσινές εκλογές, ψηφοφόρων προς την αριστερά η οποία ξεπερνάει το 1 εκ. και σε ποσοστά το 20% πανελλαδικά.
Όσο για το αντιμνημονιακό μήνυμα που με ευκολία πίστεψε η αριστερά ότι μπορεί να το εκφράσει μέσα από τους δικούς της σχηματισμούς, φάνηκε ότι είχε τόσους διεκδικητές όσους έχει το σύνολο του πολιτικού φάσματος. Ήδη στο δεύτερο γύρο ο Σαμαράς πολιτεύεται ως ο γενικός εκφραστής του. Και γιατί όχι άλλωστε, όταν έγκριτοι αριστεροί αναλυτές επιμένουν ότι πράγματι οι δύο στους τρεις πολίτες ψηφίσαν κατά του μνημονίου, συμπεριλαμβάνοντας βεβαίως και τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Άρα κάτι δεν τους ενώνει;
Αν κανείς θέλει να είναι στοιχειωδώς σοβαρός με την αποκωδικοποίηση του εκλογικού μηνύματος, κι αυτό το αντιλαμβάνεται ενστικτωδώς ο κόσμος της αριστεράς, θα έπρεπε να ξεκινήσει από το προφανές: ότι το 80% απ’ αυτούς που κατάφεραν να ρίξουν ένα έγκυρο ψηφοδέλτιο στην κάλπη και μετά από όλα τα δεινά του μνημονίου, ψήφισαν καραμπινάτα καθεστωτικά συστημικά κόμματα. Πέρα από τις επιφανειακές ερμηνείες για το  Οι μετακινήσεις
Το ΠΑΣΟΚ παρά τα όσα ισχυρίζονται οι εκπρόσωποί του, ακόμα κι αν συνυπολογίσουμε τα δύο αντάρτικα ψηφοδέλτια του Δημαρά και του Καλούδη στα Ιόνια χάνει καθαρά 900 χιλ. (χωρίς τους αντάρτες οι απώλειες αγγίζουν το 1,2 εκ.) Από 3 εκ. πριν 13 μήνες προσγειώνεται στα 2,1 εκ. Δεδομένου όμως ότι σε όλες τις περιφέρειες με εξαίρεση το Ν. Αιγαίο το ΠΑΣΟΚ χωρίς αντάρτες χάνει κατά μέσο όρο 7%, θα πρέπει βάσιμα να υποθέσουμε ότι τα δύο αντάρτικα ψηφοδέλτια συγκράτησαν τουλάχιστον 130 χιλ. ψήφους (2,5%) στον ευρύτερο κυβερνητικό χώρο. Επομένως το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να υπολογιστεί κάτω από τα 2 εκ. και σε ποσοστά γύρω στο 36%, από 43,9% στις περσινές εκλογές. Το μόνο που διατηρεί ξεκάθαρα το κυβερνητικό κόμμα είναι μια εύθραυστη διαφορά 3% με τη ΝΔ, αν σκεφτεί κανείς ότι μόλις πριν έναν χρόνο ήταν 10,5%. Όπως και να χει με τέτοια ποσοστά, αν ο ΓΑΠ πήγαινε σε πρόωρες εκλογές θα αδυνατούσε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και ως εκ τούτου έχει απολέσει ήδη την λαϊκή συναίνεση, αν κανείς ενδιαφέρεται για τέτοιες προϋποθέσεις.
Η ΝΔ όχι μόνο δεν εισπράττει από την πτώση του ΠΑΣΟΚ, αλλά χάνει 540 χιλ. ψηφοφόρους της. Αν το ΠΑΣΟΚ χάνει έναν στους τρεις, η ΝΔ χάνει έναν στους τέσσερις. Από 2,3 εκ βρίσκεται πλέον στο 1,75 εκ. και σε ποσοστά 32,4%, μια μονάδα κάτω από πέρσι, υπολογίζοντας και τον κρητικό αντάρτη της Μπακογιάννη. Ο Σαμαράς μπορεί να χαίρεται για τη συγκράτηση των ποσοστών, όμως δεν πρέπει να είναι καθόλου σίγουρος ότι αυτός ο κόσμος θα επιστρέψει στη ΝΔ. Πολύ πιθανό να αποτελεί μια πρώτη βάση για την Μπακογιάνη που τουλάχιστον στην Κρήτη δείχνει ότι διαθέτει μια σημαντική επιρροή και σίγουρα ένα μέρος των οπαδών της (ίσως 50 χιλ) στην Αττική κατευθύνθηκε στον Δημαρά. Αυτό μάλιστα πρέπει να το πάρουν υπόψη τους όσοι για να τους βγουν τα νούμερα προσθέτουν τον ανεκδιήγητο Δημαρά από δω ή από κει για να βγάλουν ευρύτερα συμπεράσματα.
Και ενώ η ΝΔ όχι μόνο δεν συνέρχεται, αλλά φαίνεται ότι καθηλώνεται σε ποσοστά (30%) που τη θέτουν εξ αντικειμένου έξω από τη διεκδίκηση της αυτοδυναμίας, το ΛΑΟΣαδυνατεί να εισπράξει το παραμικρό από τη δυσαρέσκεια των δεξιών ψηφοφόρων, ούτε καν από το καλλιεργούμενο κλίμα ξενοφοβίας. Και γι’ αυτό όχι μόνο παραμένει στα περσινά ποσοστά του 5,6%, αλλά χάνει και 80000 ψήφους, αφού πρώτα προσθέσουμε στις ψήφους του ένα μέρος από τα κοινά ψηφοδέλτια με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Κοινά βεβαίως ψηφοδέλτια που δείχνουν και την αδυναμία του ΛΑΟΣ να παρουσιάσει αυτόνομες λίστες σε όλη τη χώρα, γεγονός που το έφερε στα πρόθυρα ακόμα και της διάσπασης. Οι φυγόκεντρες τάσεις πρωτοκλασάτων στελεχών δείχνουν ότι το κόμμα αυτό μάλλον θα παίξει το ρόλο τσόντας στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση του αστικού πολιτικού συστήματος. Τα σαλιαρίσματα του Καρατζαφέρη με την οικογένεια Μητσοτάκη και η ολοταχώς απομάκρυνση του κολεγιόπαιδου Βορίδη από τις ακροδεξιές καταβολές του, όπως επίσης και οι κολοτούμπες για το μνημόνιο, γεγονός απαράδεκτο για εθνοκεντρικό κόμμα, μάλλον επιβεβαιώνουν ότι όπου να’ ναι κλείνει ο κύκλος του.
Έτσι τα συστημικά κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ χάνουν 1,6 εκ. το οποίο είτε απέχει (1,1 εκ), είτε ρίχνει λευκό άκυρο (+300 χιλ. από τα συνηθισμένα), είτε ένα μικρό μέρος κινείται στα αριστερά (200 χιλιάδες).
Ο πολιτικός χάρτης πλέον διαμορφώνεται ως εξής: κέντρο (Πασοκ-Οικολόγοι) 40%, Δεξιά 38%, Αριστερά 20%, όταν μόλις πέρσι αντίστοιχα ήταν 46, 40, 14.
Μπορούμε να μιλάμε για αριστερή στροφή;
Παρά την υποχώρηση των δυνάμεων του Συριζα, τα αποτελέσματα του ΚΚΕ και της ΑντΑρΣυα έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα ευφορίας. Γνωστοί αριστεροί αναλυτές μιλάνε για το ιστορικό 20% το “μεγαλύτερο ποσοστό της αριστεράς από την μεταπολίτευση”, ενώ άλλοι για ξεκάθαρο μήνυμα κατά του μνημονίου.
Ωστόσο αν δούμε πίσω από τα ποσοστά και με δεδομένο πάντα ότι οι εκλογές αυτές πραγματοποιούνται εν μέσω μιας ιστορικής επίθεσης στην εργατική τάξη και από έναν καπιταλισμό που βρίσκεται λίγο πριν τη χρεοκοπία η “στροφή” αυτή προς τα αριστερά έχει πολύ κοντά ποδάρια. Πράγματι υπάρχει μια αριστερή μετακίνηση 200 χιλ. πολιτών σε σχέση με το 2009. Έτσι αθροιστικά ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Δη.Αρι. και Ανταρσύα, φτάνουν το 1 εκ 70 χιλ. ψήφους από 870 χιλ. Δεν πρόκειται όμως για κάτι πρωτόγνωρο. (πίνακας 1)