Γράφει ο Αδαμάντινος
Μακρύς ο κατάλογος τών «επιτυχιών» αυτής της κυβέρνησης... Mνημόνιο, ονομασία FYROM, ΑΟΖ, αέριο και πετρέλαιο, Παιδεία, Ανάπτυξη, το Τ+3, το κλείσιμο της ΕΒΟ (ΕΑΣ), τα ναυπηγεία (το σαπάκι Παπανικολής), οι κακές επιλογές της σε θέματα ενέργειας, η συγκάλυψη, η ατιμωρησία, ο φράχτης, ο Αστακός που δεν έγινε, το μεταναστευτικό, η εγκληματικότητα, ο σκύλος μου ο ψεύτης κοκ.
Πρέπει όμως πάντα να......
επιλέγουμε να μιλάμε για τα σημαντικότερα με οικονομικούς όρους. Θα σας μιλήσω για την ΑΟΖ. Για τα άλλα είναι καιρός να μιλήσει η Δικαιοσύνη πρίν χυθεί αίμα. Δεν βαρέθηκε η Δικαιοσύνη να κηνυγάει τους bloggers;Θα χυθεί αίμα. Θα χυθεί και δικό τους αίμα και αίμα συγγενών τους.
Το χάρισμα χρεών είναι παραμύθι για να ξεχαστει το πετρέλαιο. Ξέρουν ότι οι Ελληνες είναι ηλίθιοι. Αν δεν ήταν, αυτή η κυβέρνηση θα ήταν... στη Τουρκία να μαζεύει βρούβες.
Στη φωτογραφία αριστερά είναι ένας χάρτης που βρήκα στο ιστολόγιο em-pollution-gr και στο οποίο αναφέρεται ότι το κοίτασμα είναι πάρα πολύ μεγαλύτερο από αυτό που γράφεται στα ΜΜΕ για το κοίτασμα στη συνοριακή γραμμή Ισραήλ - Κύπρου. Φτάνει μέχρι την Ιταλία! Γιαυτό και οι αγάπες της Μπιρμπίλη με την Ιταλίδα Μπιρμπίλη.
Πρόκειται για τεράστιο κοίτασμα. Ενα κοίτασμα που θα έλυνε αυτόματα όλα τα προβλήματα της Ελλάδας, θα αποζημίωνε τους δανειστές της και θα έκανε τους Ελληνες πλούσιους σαν τους Αραβες. Οι Ελληνες δεν θα είχαν ανάγκη να ξαναδουλέψουν και φυσικά δεν θα υπήρχε πρόβλημα στο ασφαλιστικό.
Τα μουσουλμανικά κράτη της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Τουρκίας με τις πλάτες των ΗΠΑ δεν αφήνουν τους κακομοίρηδες τους Ελληνες να αντλήσουν το πετρέλαιό τους είτε μη συνομολογώντας τα όρια της ΑΟΖ είτε με τον τσαμπουκά. Τελικά η Ελλάδα είναι κάτω απο Τουρκικό ζυγό, που όπως ξέρετε κράτησε 400 χρόνια γιατί οι Ελληνες και τότε αγωνιζόντουσαν απο τον καναπέ... και μιλάγανε (τότε ψέλνανε) αδιάκοπα.
Για τα κοιτάσματα της Αγγλίας στη Βόρεια Θάλασσα, της Λιβύης - Αιγύπτου και Ισραήλ στη Μεσόγειο αλλά και το τεράστιο πυρηνικό εργοστάσιο, που χτίζει η Γαλλία μαζί μέ άλλα κράτη μέσα στη θάλασσα, δεν υπήρξαν αντιδράσεις απο πουθενά, ακόμη και από μη κυβερνητικές οργανώσεις τών οποίων ο ρόλος ύπαρξης και δράσης αρκετές φορές είναι αμφιλεγόμενος. Προστασία του περιβάλλοντος δεν σημαίνει κατάργηση της ανάπτυξης αλλά ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και βελτίωση τών πάσης φύσης υπαρχόντων προτύπων, κανονισμών, μηχανισμών ελέγχου κλπ. Η προστασία του περιβάλλοντος είναι και αυτή μια παράμετρος που εμφανίζεται για να δικαιολογήσει κομψά ή άκομψα κατά καιρούς περίεργες πολιτικές αποφάσεις κυβερνήσεων.
Η φτωχή Ελλάδα δεν μπορεί να αποκτήσει ουτε ένα εργοστάσιο καθαρισμού φυσικού αερίου ούτε το αέριο και το πετρέλαιο της να το αντλήσει. Κρίμα να έχει αυτή τη κυβέρνηση.
Το κάθε κοίτασμα μοιάζει με ένα “ποτήρι με νερό”, από το οποίο πίνει περισσότερο όποιος προλάβει πρώτος, όποιος ρουφάει με περισσότερα καλαμάκια και σε μεγαλύτερο βάθος. Oποιος αργήσει να πιεί ή τον εμποδίσουν να πιεί, μπορεί να μη προλάβει να πιεί καθόλου.
Μακρύς ο κατάλογος τών «επιτυχιών» αυτής της κυβέρνησης... Mνημόνιο, ονομασία FYROM, ΑΟΖ, αέριο και πετρέλαιο, Παιδεία, Ανάπτυξη, το Τ+3, το κλείσιμο της ΕΒΟ (ΕΑΣ), τα ναυπηγεία (το σαπάκι Παπανικολής), οι κακές επιλογές της σε θέματα ενέργειας, η συγκάλυψη, η ατιμωρησία, ο φράχτης, ο Αστακός που δεν έγινε, το μεταναστευτικό, η εγκληματικότητα, ο σκύλος μου ο ψεύτης κοκ.
Πρέπει όμως πάντα να......
επιλέγουμε να μιλάμε για τα σημαντικότερα με οικονομικούς όρους. Θα σας μιλήσω για την ΑΟΖ. Για τα άλλα είναι καιρός να μιλήσει η Δικαιοσύνη πρίν χυθεί αίμα. Δεν βαρέθηκε η Δικαιοσύνη να κηνυγάει τους bloggers;Θα χυθεί αίμα. Θα χυθεί και δικό τους αίμα και αίμα συγγενών τους.
Το χάρισμα χρεών είναι παραμύθι για να ξεχαστει το πετρέλαιο. Ξέρουν ότι οι Ελληνες είναι ηλίθιοι. Αν δεν ήταν, αυτή η κυβέρνηση θα ήταν... στη Τουρκία να μαζεύει βρούβες.
Στη φωτογραφία αριστερά είναι ένας χάρτης που βρήκα στο ιστολόγιο em-pollution-gr και στο οποίο αναφέρεται ότι το κοίτασμα είναι πάρα πολύ μεγαλύτερο από αυτό που γράφεται στα ΜΜΕ για το κοίτασμα στη συνοριακή γραμμή Ισραήλ - Κύπρου. Φτάνει μέχρι την Ιταλία! Γιαυτό και οι αγάπες της Μπιρμπίλη με την Ιταλίδα Μπιρμπίλη.
Πρόκειται για τεράστιο κοίτασμα. Ενα κοίτασμα που θα έλυνε αυτόματα όλα τα προβλήματα της Ελλάδας, θα αποζημίωνε τους δανειστές της και θα έκανε τους Ελληνες πλούσιους σαν τους Αραβες. Οι Ελληνες δεν θα είχαν ανάγκη να ξαναδουλέψουν και φυσικά δεν θα υπήρχε πρόβλημα στο ασφαλιστικό.
Τα μουσουλμανικά κράτη της Αιγύπτου, της Λιβύης και της Τουρκίας με τις πλάτες των ΗΠΑ δεν αφήνουν τους κακομοίρηδες τους Ελληνες να αντλήσουν το πετρέλαιό τους είτε μη συνομολογώντας τα όρια της ΑΟΖ είτε με τον τσαμπουκά. Τελικά η Ελλάδα είναι κάτω απο Τουρκικό ζυγό, που όπως ξέρετε κράτησε 400 χρόνια γιατί οι Ελληνες και τότε αγωνιζόντουσαν απο τον καναπέ... και μιλάγανε (τότε ψέλνανε) αδιάκοπα.
Για τα κοιτάσματα της Αγγλίας στη Βόρεια Θάλασσα, της Λιβύης - Αιγύπτου και Ισραήλ στη Μεσόγειο αλλά και το τεράστιο πυρηνικό εργοστάσιο, που χτίζει η Γαλλία μαζί μέ άλλα κράτη μέσα στη θάλασσα, δεν υπήρξαν αντιδράσεις απο πουθενά, ακόμη και από μη κυβερνητικές οργανώσεις τών οποίων ο ρόλος ύπαρξης και δράσης αρκετές φορές είναι αμφιλεγόμενος. Προστασία του περιβάλλοντος δεν σημαίνει κατάργηση της ανάπτυξης αλλά ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και βελτίωση τών πάσης φύσης υπαρχόντων προτύπων, κανονισμών, μηχανισμών ελέγχου κλπ. Η προστασία του περιβάλλοντος είναι και αυτή μια παράμετρος που εμφανίζεται για να δικαιολογήσει κομψά ή άκομψα κατά καιρούς περίεργες πολιτικές αποφάσεις κυβερνήσεων.
Η φτωχή Ελλάδα δεν μπορεί να αποκτήσει ουτε ένα εργοστάσιο καθαρισμού φυσικού αερίου ούτε το αέριο και το πετρέλαιο της να το αντλήσει. Κρίμα να έχει αυτή τη κυβέρνηση.
Το κάθε κοίτασμα μοιάζει με ένα “ποτήρι με νερό”, από το οποίο πίνει περισσότερο όποιος προλάβει πρώτος, όποιος ρουφάει με περισσότερα καλαμάκια και σε μεγαλύτερο βάθος. Oποιος αργήσει να πιεί ή τον εμποδίσουν να πιεί, μπορεί να μη προλάβει να πιεί καθόλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου