Κάπως έτσι σκέφτηκε ο ΓΑΠ και μετά τη φιέστα στην Κοζάνη πετάχτηκε και στη Θεσσαλονίκη, στην αγαπημένη του αποθήκη στο λιμάνι (βλ. υπουργικό συμβούλιο). Και επειδή η απόφαση πάρθηκε στο πόδι και δεν υπήρχε αρκετός χρόνος να προετοιμαστεί καλύτερα, εκφώνησε και μια ομιλία τύπου ΔΕΘ που υπήρχε πρόχειρη στο «στικάκι» κάποιου συνεργάτη του.
Στην εκδήλωση λοιπόν, που διοργάνωσε το Υπουργείο του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη για το νέο Αναπτυξιακό Νόμο και στην οποία παραβρέθηκαν επιχειρηματίες που αγωνιούν για το μέλλον των εταιριών τους, αλλά και γενικότερα των κλάδων τους, μέσα στην ασφυξία και την ύφεση των μέτρων της κυβέρνησης, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να εκφωνήσει μια ομιλία – έκθεση ιδεών.
Οι προσκεκλημένοι πήραν μία γεύση για το τι θα ακολουθούσε από τις πρώτες προτάσεις. «Η Θεσσαλονίκη και η Βόρεια Ελλάδα έχουν ιδιαίτερα προβλήματα, δε θα μπω σε λεπτομέρειες» είπε ο πρωθυπουργός και συνέχισε «τα γνωρίζεται καλύτερα εσείς». Πιο δίκαιο θα ήταν να πει τα βιώνεται καλύτερα εσείς, και μάλιστα εδώ και δεκαετίες, γιατί μπορεί οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ να έχουν πρωτοκλασάτους υπουργούς (Βενιζέλος, Καστανίδης, Βούγιας, Μαγκριώτης Πεταλωτής, Τζοχατζόπουλος και Πασχαλίδης παλιότερα) αλλά εδώ και 30 χρόνια ούτε μετρό φτιάξαμε, ούτε υποθαλάσσια, ούτε επέκταση αεροδρομίου και λιμανιού είδατε, ούτε κίνητρα για να μη μεταναστεύουν οι βιοτεχνίες και οι βιομηχανίες δώσαμε. Μόνο masterplans, μακέτες και κορδέλες.
Στις επόμενες φράσεις οι προσκεκλημένοι μεταφέρθηκαν νοητά από την αποθήκη του λιμανιού στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ και από τον Ιανουάριο στο Σεπτέμβριο. «Ο ρόλος της Βόρειας Ελλάδας είναι κομβικός… πρέπει να ανοίξουμε τα σύνορα της πόλης προς τα Βαλκάνια, προς την Ευρώπη». Πιο προσεγμένες φράσεις από τη γνωστή διατύπωση Θεσσαλονίκη – Πρωτεύουσα των Βαλκανίων, το ίδιο όμως νόημα. Και νομίζω ότι μετά τη δεκαετία του 80, τις κυβερνήσεις Σημίτη και τους 15-16 μήνες του ΓΑΠ στην εξουσία, οι Θεσσαλονικείς έχουν το δικαίωμα να μιλούν για εμπαιγμό. Για κοροϊδία, όσο βαρύ και αν ακούγεται.
Κατά τα άλλα, η ομιλία κύλησε με την ανάδειξη του έργου της κυβέρνησης (είχε όρεξη για καλαμπούρια ειδικά όταν αναφέρθηκε στο fast track), επαίνους προς το Μπουτάρη για τις αλλαγές που φέρνει (πότε πρόλαβε;), με ευχολόγια του τύπου «αξιοκρατία στο κράτος», «χτυπώντας τη διαφθορά» και «επιτάχυνση στην απονομή δικαιοσύνης», και έκλεισε με τη γνωστή ρητορική περί εμπιστοσύνης στις δυνάμεις των Ελλήνων και επίτευξης των στόχων που βάζουμε ως χώρα.
Ουσία καμία. Απλά έπρεπε ο πρωθυπουργός να μπει στο κάδρο της παρουσίασης του νέου Αναπτυξιακού Νόμου. Έπρεπε ο ΓΑΠ, έστω και σαν τηλεοπτικό πλάνο, σαν εικόνα, να συνδεθεί πέρα από την ύφεση και την ανεργία και με την ανάπτυξη. Έστω και αν αυτή είναι μόνο μια λέξη στο σκηνικό που στήθηκε ως φόντο…
Casper
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου