Ο Μπόμπιρας

Κάποιος πλασιέ μπαίνει στον κήπο ενός σπιτιού και βλέπει ένα πεντάχρονο μπόμπιρα ανάμεσα σε κάτι θάμνους... 

Πλασιέ: "Αγοράκι μου φώναξε τη μαμά σου." 

Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) "Είναι απασχολημένη κύριε..." 

Πλασιέ: "Τότε φώναξε μου το μπαμπά σου." 

Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) "Είναι και αυτός απασχολημένος κύριε..." 

Πλασιέ: "Μήπως έχεις κανένα μεγαλύτερο αδελφάκι;" 

Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) "Έχω δυο αλλά είναι και αυτά πολύ απασχολημένα κύριε..." 

Πλασιέ: "Μήπως είναι μέσα ο παππούς ή η γιαγιά σου;" 

Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) "Ναι αλλά είναι και αυτοί απασχολημένοι." 

Πλασιέ: (Με φανερά σημάδια εκνευρισμού) "Μα τέλος πάντων μήπως υπάρχει κανείς άλλος μέσα στο σπίτι σας;" 

Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) "Είναι οι αστυνομικοί κύριε, αλλά είναι και αυτοί πολύ απασχολημένοι..." 

Πλασιέ: (Ξεσπώντας) "Μα τι κάνουν, τέλος πάντων, όλοι αυτοί οι άνθρωποι;;;" 

Μπόμπιρας: (Ψιθυριστά) "Ψάχνουν από χτές να με βρούνε..."